O ruh sizindir...

Eğlenceler beşeridir diyorum. Ben kendime eğlence yaratamıyorum. Halbuki en küçük birşeyle, ‘hiç’ ile bile eğlenebilir insan. Ama ben bunlar için uğraşamıyorum ne yazık. Yalnız… yalnız sen olsan…
*Halbuki her şey aynı olur sevdiğiniz yanınızda olsa da, ancak Tanrının ona bahşettiği bir ruh dağıtır ortama. Ancak sizden başkasına ruhsuz ortam… 
O ruh sizindir, değerini biliniz…

Ama ah pınarım, bizim kalplerimiz bir yerde ayrılamıyor birbirlerinden. 
Sevinirim; ayrılamayacak ta!
Elli yıl sonra, aklımızın en ücra, en uzak köşelerinde çürük bir hücreyi bile birbirimize ayırmadığımız zamanlarda dahi, kalplerimizin tanımadığımız kısımları… Ve kalıplara sokamadığım kelimelerde sıra…

Günlükten

Bir şeyler yazmak istiyorum şu ama dün gibi, bugün de pek iyi değilim. Şiir yazmıyorum şu sıralar, baya zaman oldu hatta, ama ben zaten güzel şiir yazmamam ki, zaten aklıma pek bir şey gelmiyor. Aforizmik yazıyorum şu sıralar, ama son günlerde onu da yazamıyorum. 
Bazan gereksizliğini düşünüyorum günlük yazmanın, Oğuz ATAY filan değilim ben. Öldükten sonra yayınlayamazsınız benim günlüğümü, kimseler (yayınevleri) ciddiye dahi almaz sizi.

Zarifoğlu

Ben sadece her yerde acı var demek istiyorum;
Karşı komşunun gelini paraları alıp kaçmış. Yan evde kanserli bir kadın var sürekli ölümü bekliyor. Diğer yandaki karı-koca her gece kavga ediyorlar. Onun yanındaki evde yalnız yaşayan yaşlı bir kadın yaşıyor, vücut ağrılarından her gece inliyor üstelik. Ben, en kötüsü olarak bu yalnız ve genç ruhuma hepsini sığdırıyorum. 

Keşke yeryüzünde aşk hakkında hiçbir şey yazılmasaydı, tek bir kelime bile.
Belki… belki yalnızca böyle anlatabilirdim seni. 

Kuşların fabrika bacalarına ve tellere takıldığı devrim bizden değildir.